Posts

Ex-Kath's

Afbeelding
  Opeens viel het kwartje. Zondagmorgen, 09.02 u. Ik liep de zaal van de sportschool binnen. Even lekker die drie feestelijke avonden van me af drijven. Iets meer dan een uur volgde ik mijn eigen circuitje, van crosstrainer via fiets naar loopband. En dat ging lekker.  Het voelde als boetedoening: donderdag en zaterdag uit eten geweest, rijkelijk liquide gelardeerd ook. En op vrijdagavond vrienden op visite in onze datsja, daar dronken we ook een borreltje bij. En dus besefte ik dat ik al die weelde ook weer van me af moet werken.  Het was precies dat besef dat me deed terug denken aan de jaren 60. Opgroeien in een radicaal katholiek dorpje waar de zaterdagavond weliswaar ook een uitgaansavond was, maar waar dan wel op zondag de penitentie moest worden beleden. Schuld en boete, dat was de eeuwigdurende consequentie van het najagen van plezier, genot en ledigheid.  Ik ben niet religieus, ben al jaren uitgeschreven uit het katholieke register. Maar onbedoeld gingen mijn gedachten dus ter

Wellness - Neatness

Afbeelding
  Iets meer dan een maand geleden sloot onze lokale sauna. Een domper voor ons, omdat we daar met grote regelmaat kwamen, zo eens in de zoveel tijd dienen lichaam en geest te worden gereinigd. Na een voor zowel mijn vrouw als voor mij tamelijk zware periode (ziek en zeer, aangevuld met werkbeslommeringen) besloten we om ons heen te gaan kijken of we dan verderop in het land een ontspanningscentrum vonden waar we de geleden lasten konden uitzweten. Die vonden we. We troffen een uitstekend arrangement voor Thermen Soesterberg : 2 dagen gebruik maken van de sauna, live cooking diner op de eerste avond, hotelovernachting plus ontbijt. Een zeer betaalbare rekening waar we op de vrijdag na mijn eerste intense werkweek bij de nieuwe werkgever per trein op af reisden.  Wat een heerlijkheid: een enorme variëteit aan saunabeleving, van zout tot hout. Over de beide dagen heen hebben we 6 verschillende opgietingsrituelen bijgewoond, tussendoor steeds een duikje in de zeer koele zwemvijver en een

Dijk van een dag - Dijkpop 2022

Afbeelding
"These rides are not working anymore" zongen White Lies in hun openingsnummer "Farewell to the fairground". Dat durf ik nu wel tegen te spreken, want wij hadden een heerlijke ride gisteren op de 37e editie van het fameuze Dijkpop- festival  . Of we interesse hadden om een dagje naar Andijk te komen, vroeg Joost. Hij wilde ons uitnodigen voor een dagje "achter de schermen" op dit succesvolle regionale festival (waar hijzelf al sinds jaar en dag de drijvende kracht achter is) en wilde ons op deze manier bedanken voor bewezen diensten. Nou, dat gaan we dan aan! Een volle pendelbus bracht ons (en toevalligerwijze alledrie de dochters en 1 vd 2 schoonzonen) die kant op, op het terrein scheidden zich al snel onze wegen vanwege de zeer verschillende muzikale interesses: wij richting de rockpodia ,zij zwermden elders uit.  Direct werden we aangenaam verrast door het optreden van de Belgische band "The Guru Guru". Duivelsuitdrijving op muziek, zo leek het

Shirt Story - aflevering 27 : De Volendammer Vishandel

Afbeelding
 T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag aflevering 27: De Volendammer Vishandel.  Paars staat me niet, dat geef ik direct toe. Ik was dan ook helemaal niet van plan dit t-shirt aan te schaffen, ik kreeg m gisteravond cadeau van mijn vrouw. We waren op het 3e Vistival, een autonoom festivalletje dat georganiseerd is door het team van de Volendammer Vishandel . Ik had me zo in het zweet gedanst bij de bandjes dat mijn vrouw het niet verantwoord achtte om in dat klamme pakkie 10 km naar huis te fietsen, ik moest droog goed aan. Vandaar dit fashion statement.  Vistival biedt ruimte aan ongedwongen geesten, het is eigenwijs en vrolijk van opzet. Dit keer geen singer-songwriter-stage (gewoon een barkruk en een gitaar, waar verder niets mee gebeurt), dit keer was er tussen de acts door een keiharde airguitar-contest. Hilarisch, een feestje voor deelnemers

Shirt Story - aflevering 26 : "Hast it tsjin my?"

Afbeelding
  T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag aflevering 26: "Hast it tsjin my?" Afgelopen zondag hielden we alweer de vierde voorstelling in de 8e jaargang van onze filmquiz. We raken er steeds beter in, steeds helderder wordt de taakverdeling. Afgelopen zondag vereiste echter toch nog de nodige improvisatie: waar we dachten met een man éxtra de zaal tegemoet te treden, stonden we plotseling met een man mínder in Leeuwarden. Twee zieken, op een totaal van zes teamleden. plots vielen we terug op de vier founding fathers van Dial Q .  Uiteraard lukte dat, we hebben inmiddels veel ervaring in het bespelen van het publiek, we hebben veel ervaring in de technische organisatie en het opzetten van de quiz-benodigdheden. Wat daarbij enorm helpt , is een goede ondersteuning vanuit de locatie waar we ontvangen worden. Dat zat afgelopen zondag helemaal g

Kerkganger

Afbeelding
  Te lang was ik er niet geweest, zo veel werd mij gisteravond duidelijk. De wereld was plat op de bek gegaan en alle leuke dingen gingen daar een tijd in mee. Bandjes kijken, daar heb ik het over. We hadden al een massa tickets voor leuke dingen in huis toen de boel stil viel en bij de eerste de beste opleving van de culturele maatschappij voegden we er nog een paar aan toe. Maar het viel vies tegen: het kwam er steeds maar niet van: van uitstel kwam nog een keer uitstel en zelfs dat werd nog weer een keer uitgesteld. Van diverse concerten hebben we inmiddels de aanschafkosten vergoed gekregen, maar die van gisteravond bleef staan. De aanhouder wint. Eindelijk konden we. Pizzaatje en biertje in de Leidsebuurt gingen aan de wandeling naar de Weteringschans vooraf.  Eenmaal binnen - na een supersnelle 1G check overigens - hapte ik naar adem. On the instant kreeg ik het gevoel weer te pakken: de ogen gleden naar het podium, de ogen gleden langs de balustrades en de balkons, de ogen deden

Nieuwmarkt-denken

Afbeelding
  De enige vorm van marktdenken die ik machtig ben, is Nieuwmarkt-denken. Gisteren spendeerden we een middag en avond in mijn favoriete Amsterdamse buurt. Zeven jaren werkte ik er, op de prachtige Kloveniersburgwal, waarbij ik ontelbare malen een pauzerondje liep. De ene keer over de Boomsloten, de andere keer Waterlooplein en Staalstraat, dan weer de Wallen en de Oude Hoogstraat. Het was onvermijdelijk, ik werd verliefd op die hele buurt: zo authentiek Amsterdams maar toch ook zo hypertoeristisch en druk. Periodiek haal ik er mijn hart op, soms moet dat even.  We begonnen gisteren bij het Rembrandthuis, dat we beiden gek genoeg nog nooit bezochten. Prachtig, sfeervol beeldend museumpje waar je je daadwerkelijk toekijker op de grote meester waant. Daarna direct om de hoek, Waterlooplein op. De dame op zoek naar een mooie jas, ik struinen tussen de tweedehands LP's (FYI : 2 Pretenders LP's , 1 Simple Minds en 1 Stranglers, bij elkaar 20 euro). We liepen de Mozes- en Aaronkerk bi