Begt en de Verbeelding

  T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik  draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag  aflevering 55: Band of Horses - 20 years of Everything All The Time Al bij het  vierde nummer van de gedreven set had hij me al de tranen uit de ooghoeken getrokken. Het nummer "The Funeral" komt bij mij altijd al diep binnen maar de gloedvolle vertolking die hij er gisteravond in Paradiso aan gaf, werkte nog dieper op mijn gemoed. Je kunt de plaat duizendmaal draaien maar nimmer zal dat opwegen tegen het live beleven ervan. Ik was om, dit zou een goede avond zijn. En niets minder. De Seattle-based Band of Horses deed Europa aan om het 20-jarig bestaan van hun debuutalbum " Everything all the time " te vieren. Alle nummers kregen even de aandacht in dezelfde chronologie als het album. Totdat het mis ging. Zanger Ben Bridwell was net gaan zitten om het indringende slotnummer van het alb...

  T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik  draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag  aflevering 54: 50FZ- 50 jaar Fischer Z tourshirt Plots was daar maatje Theo die me op een feestje vertelde dat hij een kaartje over had voor het concert van Fischer-Z in het voor ons nabijgelegen Podium Victorie in Alkmaar. Heel verleidelijk (en om die reden hapte ik ook toe): ik ben nog altijd in de concerten-mood (nooit te oud, toch?) en laat me dan ook gauw overhalen. Mijn gedachten kropen terug naar 45 jaar geleden: Pinkpop 1981 . Daar zag ik dan eindelijk Fischer-Z, een band die ik al enkele jaren volgde en waarvan ik al een drietal lp's had aangekocht.                                                           Foto's van 23 september 2026: F...

  T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik  draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij.  Vandaag  aflevering 53: Pixies- Doolittle Het was een uitermate spontane actie van mijn vrouw. We keken - beentjes gestrekt - vanaf de bank naar de harde doch intrigerende serie " Detective Hole ". De serie is gebaseerd op werken vande Noorse spannendeboekenschrijver Jo Nesbo die moeite heeft zich staande te houden in de wereld in het algemeen en die van het politiewerk in het bijzonder. Maar goed, we zitten hier geen tv-recensie te doen he? Wat van meet af aan opviel bij het bekijken van de serie, was de uitermate goede soundtrack. De officiële , die gemaakt is door Nick Cave & Warren Ellis. Maar ook de onofficiële, de random songkeuze die helemaal niet zo random is. Heerlijk donker werk van 16 Horsepower, Sivert Hoyem en Violent Femmes. Waarom ik dan toch een t-shirt van Pixies plaats? Weln...

  T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik  draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij.  Vandaag  aflevering 52: Anthony d'Amato Die naam zegt u natuurlijk weinig. Maar ik zal het geduldig uitleggen.  Iets meer dan een week geleden waren we voor een midweekje de hort op. Malta, het fraaie eiland aan de zuidzijde van de Middellandse Zee, was ditmaal de bestemming. Prachtige keuze: veel geschiedenis, wonderschone binnensteden, een fijne uitgelaten voorjaarssfeer op straat. Niks mis mee.  Als wij voor stedentripjes of midweekjes op pad gaan, kijk ik natuurlijk niet alléén maar naar de bezienswaardigheden: ik houd ook in de gaten of ik misschien een leuk oud bioscoopje vind om binnen te lopen. Óf - en dat komt vaker voor - ik check even de lokale platenzaak. En ditmaal was dat een hele bijzondere. Het is niet aan mij om uit te zoeken of hun claim " The world's oldest record sho...

  T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik  draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij.  Vandaag  aflevering 51: Claw Boys Claw Nou vooruit, nog één keertje dan. Nog 1 x ingescheept op de voortdenderende trein van het rockcombo Claw Boys Claw . Ze zijn bezig met hun afscheidstournee: the train it does stop going , it slows uiteindelijk dan toch down. En - naar wat ik gisteren heb ervaren - ik begrijp die beslissing en ik juich hem zelfs toe.  Aan alles was gisteren in het Patronaat namelijk te zien dat de band een zware last met zich mee torst: hun leeftijd! De founding fathers (gitarist John Cameron en zanger/podiumparel Peter te Bos) rocken al 42 jaar achtereen de scheuren in je ondergoed (in je bovengoed trouwens ook, ik trok destijds altijd mijn "CBC-overhemd" aan dat gewoon scheuren mocht oplopen tijdens het moshpit -uurtje). Toen ze begonnen was te Bos al ouder dan de ande...

  T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik  draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij.  Vandaag  aflevering 50: Berninger Berninger, Matt Berninger. Immer misdadig strak in pak, maar afgelopen zondag bleek dat hij ook wel eens uit zijn rolletje valt: het jasje smeet ie aan de kant, uitdagend begon hij zijn mouwen op te stropen terwijl hij aankondigde dat hij nu, na zo'n anderhalf uur in de set, was aanbeland bij "het rockblock". Anders gezegd: helpers weg, we gaan nog even rammen!  Hij meldde dat nadat hij net twee "covers" had vertolkt: twee nummers van zijn band The National, een van zijn drie favoriete bands zoals hij gedurende het concert zou blootleggen. Eerder speelde hij al een nummer van gitaarband The Walkmen (die ik dan weer kende van het furieuze "The Rat"), in de toegift zou hij nog eens ongelooflijk toeslaan met een ronkende interpretatie van "Blue ...

  T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik  draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij.  Vandaag  aflevering 49: Shadwick Wilde Muzikanten die het vermogen hebben om hun zwakten te tonen- om onder woorden te brengen dat ze lang niet altijd zo'n voorbeeldig persoon zijn- hebben bij mij een streepje voor. Gisteravond zag ik er weer één, iemand die bij mij hoog op het lijstje van favoriete muzikanten van dit tijdgewricht staan (een andere favoriet zie ik vanavond , trouwens). Iets minder dan 10 jaar geleden stuitte ik op een geweldige plaat, die ik direct grijs begon te draaien. Die plaat was van Quiet Hollers , een band uit Louisville, Kentucky. Geweldige songs, fenomenale teksten en een muziekstijl die tussen indie, rock, americana en country laveerde. Ik kreeg het aanbod om support-dj te zijn bij hun eerste optreden van de tour. Toen de programmeur besloot het optreden te verplaatsen...

   T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik  draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag  aflevering 43: SWAF-40 jaar tegendraads. Ga weg, ga weg, donkere wolken. Het was een veelgehoord mantra onder de vaste SWAF-bezoeker de laatste tijd. In enkele jaren meerdere keren van eigenaar gewisseld, waarna nu de laatste pachteres (pachtster? hoe zeg je dat?) had besloten dat de pomp leeg was en ook zij besloot de wijde wereld in te trekken. Het is haar gegund natuurlijk, maar het viel hard op het gemoed vande vaste SWAF -gast (of Swaffoloog, zoals voormalig overbuurman Karel Bergen altijd placht te zeggen). De veilige haven, de schuilplek van de onaangepaste, de buitenbeen, de paradijsvogel en de zelfkantzoeker: we leken er niet meer te kunnen aanmeren. Leken, schrijf ik, want daar was licht.                      ...

  T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag  aflevering 41:  System Exclusive Het liefst koop je bandshirts natuurlijk bij het optreden zelf. Dat gebeurde gisteravond dus met dit shirt. Anderhalve week geleden kreeg ik een appje van de dame die mijn oude stamcafé tegenwoordig (nou ja, inmiddels toch ook alweer een aantal jaren) runt. Of ik weer eens een dj-setje wilde verzorgen op mijn oude plek achterin, op het poppenpodium van café Swaf . Ze had een doorreis-bandje weten te boeken dat een dagje overhad en best wel een optreden op dat internationaal toch wel vermaarde podium wilde verzorgen. Kort en klaar; ik bouwde een playlist van electro, synthpunk en dansbare "na het optreden" dingen. Het werd leuk. Het aanwezige publiek was behoorlijk eensgezind: men had in tijden niet meer zo'n sterke band in Swaf gezien als dit System Exclusive . ...

  T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag  aflevering 40:  Excelsior Recordings Liefde voor muziek, het manifesteert zich op vele wijzen. Elke dag muziek als arbeidsvitaminen, met de nodige regelmaat een concertje, muziek voor op reis en muziek voor in de huiskamer. Sinds ik enige tijd geleden weer aan een platenverzameling begon te bouwen, zette ik mijn supporters-lidmaatschap bij Excelsior om. Ik verhoogde het bedrag en liet me maandelijks verrassen met de ontvangst van een van hun nieuwste vinyl - uitgaves. Dat is overigens niet altijd een succes: er zitten platen tussen waarvan je weet dat het bij eerste en enige keer draaien blijft, maar héél vaak zitten er ook mooie ontdekkingen tussen. Zo heb ik inmiddels twee LP's van Elephant en van Ploegendienst in de kast staan, maar ook de vurige wens van het ontvangen van de debuutplaat va...

  T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag  aflevering 38: dEUS - How to replace it Cadeautje van mijn vrouw gisteravond, dit shirt; ze zag me genieten van een uitmuntend optreden van de Belgische rockband dEUS . Een band die ik jarenlang in de verzameling heb, die menig dj-avondje of playlistje bij mij heeft helpen opleuken, maar die ik gek genoeg nog nooit live had aanschouwd. Tot gisteren dus, in het fijne Podium Victorie -zaaltje in Alkmaar. Half uurtje met de trein, rocken en slokken en dan weer half uurtje met de trein naar huis. Simple comme bonjours.  BOEM PAUKESLAG! Men begon al lekker ronkend met het titelnummer van de laatste plaat (die ik net twee weken geleden op vinyl aanschafte). Daarna volgde een mooie mix van werk van dat laatste album en een "best of" serie. Kenners van de band weten dat die Best Of werkelijk alle kante...

T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag  aflevering 36- Quiet Hollers. Van de week zag ik ze weer eens live, de vijfde keer alweer. Sinds de eerste keer dat ik hun debuutalbum draaide, ergens begin 2016, ben ik fan/liefhebber/aanhanger/adept/ambassadeur. The Quiet Hollers maken prachtige ingetogen indieliedjes, in een continu meanderende mengvorm van indie, folk, rock en americana.  Hun debuutplaat is nog steeds de sterkste, levert nog immer de steunpilaren van hun live-concerten op, al was het swampende "Medicine" van de laatste bandplaat "Forever chemicals" de eigenlijke kneiter van de avond. Kort optreden werd het in Podium Victorie , ze waren nog maar 3 uur daarvoor uit het vliegtuig gerold en "that shows". Voor degenen die ze wilde leren kennen was dat wel jammer, maar zij die er al iets meer in zaten, deelden met ...

    T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag  aflevering 34- JOHAN Nieuwste lichting, ik heb al twee andere shirts van mijn favoriete Nederlandse band. Deze werd mij gisteren bij het vallen van de reep cadeau gedaan door mijn vrouw, ze vond dat mijn collectie uitbreiding behoefde. Ik ben daar blij mee, dat snapt u. Meer muziekliefhebbers hebben wat ik heb: ze veren op als er nieuw werk verschijnt van deze indierockband. Doorgaans zitten er l ange tussenpozen tussen het opeenvolgende werk, 5 jaar wachten is geen uitzondering. Maar elke keer heeft het hetzelfde effect: je luistert en luistert en laat de muziek op je ingroeien. En op een gegeven moment valt dan steeds het kwartje: dit is gewoon weer een verzameling sterke songs met opnieuw een paar uitschieters die je jarenlang bij gelegenheid kunt draaien.  Sinds de toetreding van gi...

 T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag aflevering 33- Sivert Hoyem - On an island In een vroeger leven was ik ambassadeur. Nou ja, misschien is zendeling een beter woord. Waar ik kon, verkondigde ik de boodschap, dit om steeds meer mensen de kans te geven hun leven te verrijken. "Luister naar die stem", zei ik. Die stem vertelt verhalen, die donkere stem brengt je van het duister naar het licht.  Ik vertelde iedereen dat ze " Industrial Silence " moesten gaan luisteren, de debuutplaat van de Noorse rockband Madrugada . Die plaat- inmiddels 25 jaar oud- is een reis van zware klanken en statige vocalen, een plaat die gek genoeg een verheffende werking heeft op wie hem beluistert. Velen heb ik ervan overtuigd dat dit niet de zoveelste doemrock-band was, nee: deze muziek bood een uitweg uit het winterdonker. Hoe meer platen de Noren...

   T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag aflevering 32- Pixies Bossanova/Trompe le Monde Tour. Oorspronkelijk was ik niet eens achter kaartjes aangegaan toen ik las over deze tour. Niet zozeer vanwege de prijs als wel omdat ik wist dat mijn agenda in deze weken danig onder druk zou staan. Om die reden niet meegegaan met de vrienden die uit de reeks van 3 concertavonden de donderdag kozen, omdat ik op die dag nog met mijn filmquiz vrienden naar Rotterdam moest voor een show. Enkele weken geleden nam mijn neef echter contact op: "Ga jij nog naar de Pixies ?". Mijn antwoord was ontkennend, waarop hij vervolgens vroeg: "Wil jij naar de Pixies?" Hij had een kaartje voor de vrijdag maar was zelf verhinderd. En die vrijdag, die kon ik wel.  Drie keer eerder zag ik de band, maar nu zat er toch alweer anderhalf decennium tussen. Was niet...