Begt en de Verbeelding

Gespannen ondergingen we de lange rit naar het vliegveld. We hadden besloten dat eerlijkheid het langst zou duren. We zouden open kaart spelen en meteen vertellen wat er gebeurd was. Wie weet zouden ze compassie tonen en een beetje met ons mee leven. Al twee dagen leefden we in een gematigde vorm van spanning. Gematigd, omdat we uiteindelijk gewoon op vakantie waren. Omdat "geld maar geld was". We zouden gezamenlijk de kosten van de schade ophoesten: samen uit, samen thuis. Elk zo'n 300 euro, het was niet anders. Ontspannen hadden we boodschappen gedaan in het naburige dorpje Castellina in Chianti. Toscaans zoals Toscaans moet zijn: rustieke pleintjes en nauwe straatjes, leuke terrasjes voor een verkoelende witte wijn. Eerst sjouwden we de tassen van het supermarktje naar de huurauto. BAM! Mijn vrouw zag het als eerste. Ze riep me en zei: "Dit is niet goed. Kijk hier eens." ze wees op het rechter achterportier. Inderdaad: een dikke deuk. En wij hadden op zeke...

Jazeker, we hadden een "great Sicilian Time". Prachtig eiland, wonderschone kunst- en natuurschatten. Stevig stukkie toeristisch, dat wel, maar dat wordt in de vorige zin dan ook verklaard. Een verslag op punten: In de vooravond arriveerden we in Palermo. Te laat om nog door te treinen naar eindbestemming Cefalu, dus we hadden op voorhand een B&B geregeld. De eigenares toonde ons aan de hand van de stadsmap waar we die avond nog even een prettige wandeling konden maken, waar de locals aten, waar men uitging en waar men "wild uitging". We hebben het die avond allemaal gezien: fijne terrasjes en nationaliteiten-restaurants (wij aten Palestijns!), maar zeker ook de groezelige steegjes waar je je kon voorstellen waar het misdadig imago van Sicilië vandaan komt. Niet dat je onveiligheid ervaart, maar wel plekken waarbij je beseft dat je goed moet opletten om maar niets aan de hand te laten zijn.  De volgende ochtend, bij daglicht, hadden we nog aardig wat...