Begt en de Verbeelding

  T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik  draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag  aflevering 57: Skids - Theatre of Hate Zodra ik het las, sloeg ik meteen toe. Gewoon: níét afwachtten, die kans niet voorbij laten gaan. Plots zag ik op social media een aankondiging van een dubbelconcert van Theatre of Hate (die ik anderhalf jaar geleden nog een keer live zag) én Skids . En die band, waarvan ik het complete oeuvre bijna woordelijk kan meezingen, had ik nooit live gezien. Dus hup, tickets aangeschaft. Nadeeltje was dat het concert in Drachten was. Hoe te doen? Want ik heb geen auto en OV daarheen leek me aardig mijl op zeven. Ik deed een oproep waarop mattie Nick reageerde: jij de tickets, ik het vervoer. Nick is zelfverklaard petrolhead dus hij was gauw om. Derwaarts! (En ja, pas later kwamen er meer concerten bij deze reeks. Ik had achteraf gewoon naar Amstelveen gekund...

   T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik  draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag  aflevering 43: SWAF-40 jaar tegendraads. Ga weg, ga weg, donkere wolken. Het was een veelgehoord mantra onder de vaste SWAF-bezoeker de laatste tijd. In enkele jaren meerdere keren van eigenaar gewisseld, waarna nu de laatste pachteres (pachtster? hoe zeg je dat?) had besloten dat de pomp leeg was en ook zij besloot de wijde wereld in te trekken. Het is haar gegund natuurlijk, maar het viel hard op het gemoed vande vaste SWAF -gast (of Swaffoloog, zoals voormalig overbuurman Karel Bergen altijd placht te zeggen). De veilige haven, de schuilplek van de onaangepaste, de buitenbeen, de paradijsvogel en de zelfkantzoeker: we leken er niet meer te kunnen aanmeren. Leken, schrijf ik, want daar was licht.                      ...

  T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag  aflevering 41:  System Exclusive Het liefst koop je bandshirts natuurlijk bij het optreden zelf. Dat gebeurde gisteravond dus met dit shirt. Anderhalve week geleden kreeg ik een appje van de dame die mijn oude stamcafé tegenwoordig (nou ja, inmiddels toch ook alweer een aantal jaren) runt. Of ik weer eens een dj-setje wilde verzorgen op mijn oude plek achterin, op het poppenpodium van café Swaf . Ze had een doorreis-bandje weten te boeken dat een dagje overhad en best wel een optreden op dat internationaal toch wel vermaarde podium wilde verzorgen. Kort en klaar; ik bouwde een playlist van electro, synthpunk en dansbare "na het optreden" dingen. Het werd leuk. Het aanwezige publiek was behoorlijk eensgezind: men had in tijden niet meer zo'n sterke band in Swaf gezien als dit System Exclusive . ...

  T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die T-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag aflevering 25: Rhino-Rino Een plaat heb ik er niet van, een cd ook niet. Wel een aantal mp3's. En een t-shirt!  Ik schrijf dit verhaaltje dan ook niet per se omdat ik het een band van wereldschokkend formaat vind, nee, ik schrijf het omdat ze voor een geweldige live-ervaring zorgen. Iedereen die ze een keer zag, zal dat beamen. Het is stuiterende stonerrock, gebracht met een woest enthousiasme en een aanstekelijke vrolijkheid.  Ik had ze in Hoorn al mogen aanschouwen (1 x op het heerlijke Vestivolt- festival, 1 x gewoon in de kroeg) maar afgelopen jaar - dat stille jaar, dat saaie jaar- kreeg ik zowaar ook een keer de kans. Ik was gevraagd om de pauzemuziekjes te draaien bij het Remind the Gap -festival. Op zich al een leuke bezigheid, vooral omdat je op een festivaldag altijd aan veel verschill...