Begt en de Verbeelding

Als je eenmaal de kalme wateren bevaart, komen geheid de gedachten terug aan woester zeeën die je bevaren hebt. Begin jaren 90 was ik ook al actief stapper en arbeider, maar ik deed er toen ook nog een stevig potje sporten naast. Het volleyballen had ik er net aan gegeven, maar veld- en zaalvoetbal deed ik nog volop.  Het heeft me vele vriendschappen gebracht en zelfs enkele voetbalreizen. Door een ontmoeting op het Hoornse Unemployment Beach ging de deur naar Engeland open. We kregen contact met een jongen uit het Noord-Engelse Todmorden. Jaja, hij voetbalde ook en het zou toch grappig zijn als we ons Swaf - team, de Brokkels, zouden kunnen laten spelen tegen zijn Todmorden FC.  Dat had ie niet moeten zeggen. In no time hadden Henk, Andre en ik de contacten wat verder aangesnoerd en waren de afspraken gemaakt. De rest is historie.  Wij zijn als team zeker twee, wellicht drie keer daar geweest en zij zijn ook twee keer hierheen gekomen. Wij bezochten de pra...

T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die t-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag aflevering 15: Summer Breek 2017. Het zit er weer op, 3 shirtjes alweer met de hand gewassen en ter droging opgehangen. 3 ja, want naast die van mij en die van mijn vrouw hadden we ook het shirt van onze beminnelijke vriendin Martine in de tas. Ze krijgt hem schoon en gevouwen terug.  Het was weer een heerlijke editie van een ontzettend fijn zomers festival. Heel jammer dat er niet meer volk voor uitloopt, het programma en de sfeer verdienden meer bezoekers dan er nu over twee dagen dit prachtige stukje natuur binnenstapten.  Aan de omgeving lag het niet, aan de programmering zeker niet. Aan de organisatie en aan de vrijwilligers ook niet. Want het was tiptop voor elkaar.  Zij die er wel waren, zagen een keur aan indie-bandjes, theatermakers en beeldend kunstenaars voorbij komen...

Het zijn dagen vol beslissende wendingen. En daar voel ik me goed bij.  Dochterlief heeft zo meteen haar diplomering. Dan is ook de jongste in ieder geval voorzien van een papiertje. Ze gaat nog verder- tot onze grote tevredenheid- zodat ze een niveau verderop pas echt de arbeidende maatschappij instapt. Maar deze is binnen en dat is voor een vader een fijn moment. Eerder deze week vierde ik een zestigjarige verjaardag, die van mijn broer. Die reeks is al een tijdje gaande: Het begon 3 jaar geleden, liep jaar op jaar en volgend jaar gaat weer een broer die grens over. Dan valt er even een gaatje en ben ik vervolgens aan de beurt. Dat zijn bedragen, mensen. Ik denk er niet de hele dag aan, maar toch zo af en toe wel. Het speelveld verandert.  Vanmiddag- na de diplomering- heb ik een barbecue met het personeel van "het nieuwe" Swaf. Omdat ik er af en toe wel eens voor biertjes sta te dj'en  en omdat mijn vrouw wel eens een bardienstje doet, mogen wij aanschui...

Met de deur in huis: Budapest is een heel fijne stad. Open sfeer, cultureel en artistiek alles naar wens, rijke geschiedenis, zeer goed betaalbaar en vriendelijke mensen. Vijf nachtjes/zes dagen gaven ons voldoende het idee dat dit een stedentrip is die we vrienden en bekenden van harte aanbevelen.  Nog net voor het einde van de middag verlieten we de eerste avond het uitstekende hotel Ibis Style om de verkenningen te starten. Al snel staken we de Donau over om de Gellert-heuvel te beklimmen. Het was bloedheet (alle dagen trouwens) maar we waren nog gretig. Enigszins bezweet arriveerden we bij het beeldbepalende beeld (ja sorry, ik kan het niet anders omschrijven als je uit alle hoeken van de stad dat ding ziet) van de dame met de palm. Het Vrijheidsbeeld van Budapest. Direct daarachter lag de oude Citadel , de heuvel gaf verder prima uitzichten over de stad. Eenmaal weer beneden wandelden we langs de Donau en deden meteen maar de andere "must" van deze trip: w...

T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die t-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag aflevering 14: Cntrl! ... Esc Er zijn natuurlijke vele cartoon t-shirts op de markt, voor sommigen teveel. De meeste zou ik niet willen hebben, maar anderen willen er mee gezien worden. Deze ene trok echter mijn speciale aandacht omdat het symboliseert. Omdat het mij symboliseert. Niet dat ik moet vluchten voor de politie of omdat ik misdadig ben, nee verre van dat: ik ben te keurig voor woorden. De reden dat ik dit illustratief vind voor mijn persoontje is dat het de vlucht voor controle toont. Iemand met een grote behoefte aan vrijheid - in doen en in denken- zal minder behoefte hebben aan een apparaat dat in de gaten houdt of je wel keurig binnen de lijntjes kleurt. Zoals gezegd uit zich dat mij niet in wetsovertredingen (nou vooruit, met een biertje op in de nachtelijke uren geldt bij wet al snel a...

T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die t-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag aflevering 13: AFA . Lang heb ik meegewerkt, mijn steentje bijgedragen aan de strijd tegen racisme en fascisme. Ik liep mee in demonstraties, ik zat in organisaties die anti-racisme-festivals opzetten, ik bezocht zelf her en der lezingen en liet mezelf ook niet onbetuigd. Lang schreef ik voor de AFA ,  voor hun blad "Alert!" leverde ik elke keer weer een column in. Praktische of sociale bevindingen over uiteenlopende onderwerpen als vluchtelingen, neo-nazi's en racisme/fascisme-van-alle-dag. Juist dat laatste onderdeel geeft me nu die indruk dat ik die jarenlange strijd dus blijkbaar niet gewonnen heb. Natuurlijk is niet alles tevergeefs (geweest) maar er zijn in het huidige tijdsgewricht meningen gangbaar die twintig jaar geleden niet konden. Een grotere groep uit zich, en wat mij betreft ...

T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die t-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag aflevering 12 : Summer Breek. Festivalshirt. Maar dan net effe anders. Ditmaal geen trits met namen op de rug, nee. Gewoon plain and simple de naam van het festival. Het shirt werd gedragen door de vrijwilligers ter plaatse, bij de tweede editie van dit publieksvriendelijke evenement. Laagdrempelig, openhartig gebeuren op een prachtige locatie: op het laagste punt van de provincie, op de plaats waar een eeuw geleden de dijk doorbrak.Bij de molen van de Breek (vandaar dubbel E ipv EA ). De eerste editie was al gezellig en cultureel gezien zeer geslaagd, maar door uitermate droevige weersomstandigheden verregende de kaartverkoop. En daarmee het buffertje van de organisatoren om te prolongeren. Vijf jaar duurde het maar afgelopen zomer was het zover: een clubje zeer gemotiveerde bestuursled...