Begt en de Verbeelding

"It's a small world after all".  Het zou het themaliedje worden van dit tripje. Met (bijna) alle collega's drie dagen naar Parijs. Er moesten werelden van verschil worden overbrugd. Culturele verschillen , meningsverschillen en karakterverschillen: ze zouden allemaal overwonnen gaan worden. Dat was het belangrijkste doel van dit tripje: niet alleen beloonde notre patron ons voor een aantal stevige jaren doorharken om het afgelopen jaar eindelijk weer eens fors te oogsten. Nee, er was meer: we zouden met zijn allen laten zien dat een bedrijf uit bouwstenen bestaat. Separate bouwstenen die uiteindelijk het bouwwerk maken waarin/waarmee we samen ons brood verdienen. Als ie er al was, dan was na afloop alle scepsis verdwenen. Dit was goed. Goed voor iedereen, goed voor elk individu om zijn positie te bepalen en te verstevigen.  Uiteraard moest ik daar ook mijn eigen rol in beschouwen en bespiegelen. Ik ben de oudste van het hele zwikkie, ik ben kritisch maar ...

T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die t-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag a flevering 10 : Hoornse Filmdagen. Het Moezel-akkoord. Dat klinkt geheimzinnig , maar het is waar dit verhaal over gaat. Onder het genot van een witte wijn , gezeten aan de rivier, bespraken jurist Peter Oosterling en wijlen dichter Rob Verhoek hoe mooi het zou zijn als hun woonstede Hoorn weer een filmfestival zou krijgen. Wéér, want ooit ergens in de jaren 80 kende het betonnen hok dat cultureel centrum Huesmolen heet ook al eenmalig een festivalletje met een titel of zes in twee dagen. Ik was erbij, loodzware Slobodan Sijan werd opgevolgd door nog zwaardere Tarkovski. Dat nog eens? Hoe mooi zou het zijn. Eenmaal terug in Hoorn spraken de heren mij aan. Wij hadden samengewerkt in de commissie Ontregeling en Samenspanning (nou ja, het heette O & S wat stond voor Organisatie en Samenwerking) e...

T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die t-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag aflevering 10 : OBEY Heb ik een haat/liefde verhouding mee, met gehoorzamen. Ik kan het heel goed. Anders zou ik immers niet al 35 jaar in loondienst zijn. Dan zou ik niet al ruim 2 decennia vrijwilliger zijn bij een organisatie. Dan zou ik niet al zolang getrouwd zijn en niet al zolang met sommige vrienden optrekken. Maar ik geef toe dat ik wel neigingen heb om eraan te ontsnappen. Ik acht mezelf vaak dwarsdenker, ik probeer onafhankelijk tot mijn meningen te komen en tegen de stroom in de roeien. Ook hierin ben ik dus weer een man die twee harten in zich herbergt. Totale onafhankelijkheid bereik in nooit, een compleet anarchisme ook niet. Precies op tijd weet ik me vaakte onderwerpen aan conventies en heersende meningen. Maar dat maakt nog niet dat mijn hoofd stilstaat, dat mijn gedachten niet ...

T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die t-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag aflevering 9 : Swaffeest. Van Swaf heb ik meerdere T-shirts, net als veel van mijn favoriete mensen in de stad. Deze is echter de meest speciale daarvan. Voor mij, althans. Het is gemaakt in een oplage van 10: voor de beide kroegeigenaren elk 1 en de rest voor de mannen van het comité. Dat comité hadden we opgezet omdat we iets te vieren hadden: 30 jaar lang al bevolken wij die kroeg, op zich al reden voor een feest. Daarnaast had eigenaar Nico aangekondigd er langzaam een dienstverlenende punt achter te zetten. Dat konden wij niet zomaar laten passeren. We kwamen bijeen om wat ideetjes uit te wisselen en dat liep al snel uit de hand. Het feestje werd een mini-festival, het cadeautje werd een boek. Maar dan wel een boek dat we zelf gingen maken. Vrienden en bands werden aangeschreven, veel nota...

T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die t-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag aflevering 8: Ernie! Ik ben geboren in een verkeerd lichaam. Wie mij kent, weet dat weinig tot niets aan mij stoer of macho is. Te rond, te soft, te zeer net niet. Eigenlijk had ik de dochter moeten zijn die mijn moeder zo vurig wenste. Uit nijd dat er wéér een jongetje in de wieg lag, vernoemde ze mij naar mijn oma. Bertje was een kleine Alberta, Bertje werd Beppekind. (dat van die nijd verzin ik hoor, ze was best blij met me). Hoe verkeerd die naamkeuze was, bleek in de jaren 70 toen wereldwijd de afleveringen van Sesamstraat begonnen door te sijpelen. Ineens wist ik het: ik heet Bert, maar ik was een Ernie! Oeverloos citeerde ik de poëzie van deze Wim T. Schippers-creatie. Als in de weekends de grote broers weer eens thuis kwamen logeren, werd ik verbannen naar de overloop. Met z'n vieren op...

T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die t-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag a flevering 7: The Beatles in Blokker. Ik ben geen whizzkid, ik ben geen econoom, ik ben geen verkoper. Maar ik ben wel een harde werker, een man met ideeën en bovendien ben ik zeer goed inzetbaar bij organisaties die een strakke planning dienen te volgen. Vrijwilliger ben ik derhalve ook al vele decennia, voor de ene organisatie onafgebroken maar ook voor vele evenementen heb ik me ingezet. Ergens begin 2013 werd ik benaderd door Peter. Samen met Gert vormde hij het bestuur van een stichting die het Beatlesmonument in Blokker mede mogelijk heeft gemaakt (zijn zoon Kees trad in die tijd ook toe tot het bestuur). Recht tegenover de plek waar de meest legendarische band aller tijden in 1964 twee concerten gaf staat een klein monumentje dat voor liefhebbers een bedevaartsoord is geworden. De afbeelding...

T-shirts heb ik zat. Een paar planken vol, ik draag er toch al gauw een stuk of zes per week. Sommige van die t-shirts draag ik niet zomaar, daar heb ik een verhaal bij. Vandaag aflevering 6: The Miseries . Bandshirtjes horen erbij. Als je zo lang aan muziekverslaving hebt geleden als ik, dan moet je snappen dat platen kopen en concerten bezoeken een kwestie van overleven vormden. Dat ik me zeer verdiepte in de lokale en landelijke muziekscene. Omdat je -als je veel in die kringen vertoeft- natuurlijk zelf ook veel muzikanten in de vrienden- en kennissenkring krijgt. Een jaar of drie terug gaf mijn zoetgevooisde vriend Tim aan dat ie eventjes uit het keurslijf van zijn band wilde, uit het steeds vaster wordende ritme van optreden en platen maken. Hij wilde gewoon weer eens even ongecompliceerd(e) muziek maken. In Hoorn hoef je dat geen twee keer te zeggen: in no time had ie een nieuw bandje dat zich specialiseerde in 2 minuten liedjes. Meer minuten dan akkoorden, zou je bij...